ฮู้แล้วล่ะ ว่าอ้ายควรพอได้แล้ว
เดินหน้าต่อกะบ่มีวีแวว
เจ้าสิแนมเห็นฮักที่อ้ายให้ ก้อนคำ
สิพยายามเอาอกเอาใจ ทรามวัยกะมีแต่ขี้เดียดนำ
จังแม่นชาติอ้ายคือปอบดำ
แม่นฮำฮ้อนแตงอ่อนบ่แนมใส่
คือคำเขาว่า โตร้ายสิเฮ็ดดีส่ำใด๋
แต่ตอนจบมันกะต้องตาย
มันต้องพ่ายกับพระเอกคือเก่า
แม่นปอบดำสิเก่งส่ำใด๋
สุดท้ายมันกะแพ้โจรบั้งไฟฮั่นหล่า
ถึงสิเฮ็ดดีนำจนว่า เจ้ากะบ่เห็นค่า
ย้อนว่าอ้ายบ่แม่นเขา
เปรียบใส่บักตัวโกง
ที่บ่มีทางได้ครองสี่ห้องหัวใจเจ้า
บ่คือพระเอกเจ้ายกทั้งใจให้เขา
สู้บ่ไหวต้องถอยยาว
บ่อาจได้ฮักจากเจ้าอ้ายมันส่ำปอบดำ
คือคำเขาว่า โตร้ายสิเฮ็ดดีส่ำใด๋
แต่ตอนจบมันกะต้องตาย
มันต้องพ่ายกับพระเอกคือเก่า
แม่นปอบดำสิเก่งส่ำใด๋
สุดท้ายมันกะแพ้โจรบั้งไฟฮั่นหล่า
ถึงสิเฮ็ดดีนำจนว่า เจ้ากะบ่เห็นค่า
ย้อนว่าอ้ายบ่แม่นเขา
เปรียบใส่บักตัวโกง
ที่บ่มีทางได้ครองสี่ห้องหัวใจเจ้า
บ่คือพระเอกเจ้ายกทั้งใจให้เขา
สู้บ่ไหวต้องถอยยาว
แม่นปอบดำสิเก่งส่ำใด๋
สุดท้ายมันกะแพ้โจรบั้งไฟฮั่นหล่า
ถึงสิเฮ็ดดีนำจนว่า เจ้ากะบ่เห็นค่า
ย้อนว่าอ้ายบ่แม่นเขา
เปรียบใส่บักตัวโกง
ที่บ่มีทางได้ครองสี่ห้องหัวใจเจ้า
บ่คือพระเอกเจ้ายกทั้งใจให้เขา
สู้บ่ไหวต้องถอยยาว
บ่อาจได้ฮักจากเจ้าอ้ายมันส่ำปอบดำ
กะแม่นล่ะแม๊บ่แม่นโจรบั้งไฟ
ถึงสิเก่งปานได๋ ฮื้อ เจ้ากะไปคือเก่า